Ik ben begonnen als vrijwilliger bij de dierenbeschermingsorganisatie APADAC in Callosa de Segura, nadat ik een hond had gevonden en om hulp had gevraagd. Op dat moment waren de omstandigheden in het asiel helaas erg slecht. Gelukkig hebben we voor dat hondje een geweldig thuis kunnen vinden.
Ik ben daarna als vrijwilliger bij de hondenafdeling gebleven en ben daar blijven helpen. Na ongeveer drie jaar kwam er een verandering in het bestuur. Op dat moment werkte ik bij een dierenkliniek, waardoor ik nog meer kon betekenen.
Later ben ik ook gaan helpen bij de kattenafdeling en leerde ik steeds meer over de wereld van katten. Ik ontdekte dat katten helaas nog vaker worden verwaarloosd en achtergelaten.
Na vier jaar bij de organisatie besloot ik ermee te stoppen en zelfstandig verder te gaan met het helpen van dieren. Ik woonde toen in een appartement en besloot daarom een stuk grond met een woning op het platteland te huren, zodat ik de katten een veilige en geschikte tijdelijke opvang kon bieden.
Toen ik de organisatie verliet, kreeg ik financiële steun en hulp bij de adopties van de Duitse organisatie Hundeblicke. Zij zorgden iedere maand voor droogvoer, natvoer en kattenbakvulling. Door bepaalde meningsverschillen stopten zij uiteindelijk met het bemiddelen van adopties van de katten. Wel bleven zij ons nog vier jaar lang helpen met voer en kattenbakvulling.
Helaas is ook die steun inmiddels gestopt, omdat zij nu alleen nog donaties geven aan organisaties die katten ter adoptie aanbieden.
Gelukkig kwam Enid op mijn pad en bood zij aan om mij te helpen met de adopties. Langzaam maar zeker is zij mij ook gaan helpen met het organiseren van ondersteuning voor de katten. Wanneer we zieke dieren hebben, publiceren we hun verhalen en laten we foto’s en dierenartsfacturen zien, zodat duidelijk is waar de donaties voor worden gebruikt. Op die manier kunnen we de dierenartskosten betalen.
Nadat we bijna acht jaar in een groot huis met voldoende grond hadden gewoond, moesten we vertrekken omdat het huis gehuurd was en de eigenaar het nodig had. Daarom besloten we een banklening af te sluiten en een eigen stuk grond te kopen, zodat ik daar samen met alle katten, mijn geit en mijn honden naartoe kon verhuizen.
Op het nieuwe terrein stond echter geen huis waarin we konden wonen. Daarom moesten we een tweede lening afsluiten en uiteindelijk konden we een stacaravan met zonnepanelen kopen. Er is geen elektriciteitsaansluiting op het terrein, maar we beschikken wel over water.
Ik woon hier nu pas drie maanden en probeer stap voor stap de tuinen voor de katten in te richten. Dat is op dit moment mijn grootste zorg. Momenteel verblijven ze nog in grote verblijven, maar dat is niet de ideale situatie. Ze hebben meer ruimte nodig om te rennen, springen, spelen en ontdekken.
Gelukkig heb ik voldoende grond. Mijn doel is om geleidelijk veilige en ruime buitenverblijven te creëren, net zoals ik die op onze vorige locatie had aangelegd. Zo kunnen de katten zich vrij bewegen en zich prettig voelen.
Dat is op dit moment mijn grootste wens: deze katten opnieuw een veilige, geschikte en liefdevolle plek te kunnen bieden, met de ruimte en vrijheid die ze verdienen. ❤️🐱
